Haber-Yorum

İşgalin Hapishaneleri, Başka Bir Soykırım Alanıdır

Haber:

Filistinli esirler arasında hastalıkların yayılması ve onların tedavi hakkından mahrum bırakılması, 8 Ekim 2023’te Yahudi varlığının Gazze Şeridi’nde başlattığı soykırımın başlangıcından bu yana tırmanan işkence ve sistematik suçların en belirgin tezahürlerinden biri olarak kabul edilmektedir.

Filistinli Mahkumlar Derneği, Pazartesi günü yaptığı açıklamada, işgal hapishanelerinin, mahkumlar arasında yayılan hastalıkların yanı sıra hapishanelerdeki baskı ve saldırı operasyonları ile aç bırakma politikası nedeniyle bir soykırım alanına dönüştüğünü ortaya çıkarmıştır. (El Cezire Net, 01/06/2026)

Yorum:

İşgalin Gazze halkına karşı yürüttüğü soykırım politikasında, bombalamadan aç bırakmaya, tıbbi bakım ve tedaviden mahrum bırakmaya kadar yöntem ve araçları çeşitlilik göstermektedir; zira işgal, çocukları ve kadınları öldürmede, sığınma merkezlerine roketler yağdırmakta ve büyük bir kin ve nefretle onlardan yardım ve ilaçları engelleme konusunda ustalaşmıştır.

İşgalin soykırımı sadece onlarla sınırlı kalmamış; aksine işkence ve zulüm görmenin yanı sıra tedaviden mahrum bırakılan, bu yüzden de hastalıkların çoğalıp aralarında yayıldığı esirleri de kapsamıştır. Filistinli Mahkumlar Kuruluşları tarafından yayınlanan bir rapora göre işgal makamları, suçlama olmaksızın gözaltı politikalarının artmasının ve insanlık dışı olarak nitelendirilen tutuklama koşullarının gölgesinde, 2026 yılının Ocak ayı başına kadar hapishanelerinde 9.350'den fazla Filistinli esir ve tutukluyu gözaltında tutmaktadır. (El Cezire Net, 19/1/2026).

Nitekim hapishaneler, esirlerin kötü muameleye maruz kaldığı, hastalıklarının ve acılarının görmezden gelindiği, tedavi olmaktan ve ilaçları almaktan mahrum bırakıldıkları bir soykırım alanına dönüşmüştür.

Yahudi varlığı, küstahlık ve azgınlığında haddini aştı; ümmetin kutsallarına saldırmaya ve topraklarını ihlal etmeye devam ediyor, ama kimse kıpırdamıyor!

Gazze’nin özgür insanlarına zulmeden bu buluntu varlığın zorbalığını tanık oldukları halde Müslümanların başına gelen nasıl bir aşağılanmadır Allah aşkına?! Kardeşlerine karşı işlenen bu soykırım karşısında büründükleri ve sessiz kalıp kıllarını dahi kıpırdatmamaları nasıl bir acziyettir Allah aşkına?! Yoksa gözleri bu sahneyi görmeye ve kulakları bu haberleri işitmeye alıştı mı?!

Yüzüstü bırakmak, İslam ümmetine yapıştırılmak istenen yükseltilmiş bir başlık ve bir damga haline gelmiştir!

Ancak bu ümmetin gerçeği bunun tam aksidir; zira o, izzet ve egemenlik üzere yaratılmış bir ümmet olup Rabbi onu, أُمَّةً وَسَطاً “Vasat bir ümmet” [Bakara 143] ve خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ “İnsanlar için çıkarılmış en hayırlı ümmet” [Al-i İmran 104] olsun diye seçmiştir. Dolayısıyla o, alemlere hidayet ve rahmet taşıyan ve Allah’ın indirdikleriyle hükmetmeye geri döndüğünde otoritesini, izzetini ve konumunu yeniden tesis edecek ve tüm zorbalara ve suçlulara son verecek olan bir ümmettir; işte o gün Allah, müminlerin kalplerine şifa verecektir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazdı
Zinet es-Sâmit

Haber-Yorum

Müzakereler Daha Mı Az Maliyetlidir? Ve Sonuçları Garanti Midir?

Haber:

Lübnan Başbakanı 30/5/2026 tarihinde şunları söyledi: “Müzakerelerin sonuçları garantili midir? Kesinlikle hayır; ancak diğer seçeneklere kıyasla ülkemiz ve halkımız için en az maliyetli bir yoldur… İsrail şunu bilmelidir ki, yakıp yıkma, toplu cezalandırma ve köyleri ve kasabaları yerle bir etme politikası, asla bir güvenlik ve istikrar kazandırmayacaktır.”

Yorum:

Lübnan Başbakanı, rejiminin hiçbir savaş iradesine sahip olmadığını vurgulamakta ve müzakerenin en az maliyetli olduğunu düşünmektedir; yani müzakere yoluyla bazı sonuçlar elde etmek istemekte ancak bunun garantili olmadığının da farkındadır. Dolayısıyla düşmana karşı sergilenen bu tavizci ve boyun eğici zihniyet ona, bunu düşmana söylemiş olsa bile asla bir güvenlik ve istikrar kazandırmayacaktır. Bu düşman Filistin topraklarının üzerine çöreklendiği sürece Lübnan asla güvenlik, huzur ve istikrara kavuşamayacaktır.

Batılı düşmanlar tarafından bölgeye yerleştirilen ve her vesileyle destekledikleri düşman Yahudi varlığı, on yıllardır Lübnan’a ve bölgedeki diğer ülkelere yönelik saldırılarını sürdürmekte, katliamlar işlemekte, yıkıp tahrip etmekte, yakıp yıkma ve toplu cezalandırma politikası uygulamaktadır; nitekim önceki tüm anlaşmalar ve BM Güvenlik Konseyi kararları, her fırsatta saldırılarına yeniden başlamasını engelleyememiştir.

Filistin'i gasp eden ve tüm bölge üzerinde hegemonya kurmayı arzulayan bu varlık, kurulduğu günden beri Lübnan'ı kendisine bağımlı bir hale getirmeye çalışmıştır; zira 1949'da Lübnan'ın ilk başbakanı Riyad es-Selh ile müzakereler yapmış ancak bu müzakerelerden hiçbir şey çıkmamış; hatta Yahudi varlığı, Amerika'nın bölgedeki planlarını uygulamak için Amerika’ya yönelen Ürdün Kralı I. Abdullah ile ittifak kurduğunda İngiltere ile ona karşı komplo kurmuş ve İngiltere her ikisini de öldürmüştü.

1982'de Beyrut ve Güney Lübnan'ı işgal ettiğinden beri, çeşitli isimler altında bir güvenli bölge kurma fikrini gündeme getirmiş ve buraya kendi ajanlarını yerleştirmişti. Şimdi de bu fikrine geri dönmekte ve böyle bir bölge kurmak istemektedir.

Lübnan'da devlet ise, ülkeyi koruma ve düşmana karşı koyma görevini yerine getirip üstlenmemiş; aksine işleri, silahlı örgütlere ve partilere bırakmıştır. Zira bunun daha az maliyetli olduğunu düşünmüştür! Böylece ülkeye egemen olan ve kararlarını kontrol eden bu örgütler karşısında kendisini zayıf bir konuma düşürmüştür. Bu nedenle Lübnan, insanların işlerini üstlenen, çıkarlarını güvence altına alan, onları savunan ve düşmanlarıyla savaşan bir devlet haline gelememiştir. Böylece adı bir devlet olarak kalmış ancak bu devletin kademelerinde yer alanlar, kendi kişisel çıkarlarını ve kendilerine yakın olanların çıkarlarını gerçekleştirmek için çalışmaktadırlar.

Güçlü bir konumda olmadığınız zaman sonuçlar garanti edilemez, dahası kayıplar gerçekleşir; çünkü düşman size kendi şartlarını dayatacaktır. Güçlü bir konumda olduğunuz zaman ise müzakereye ihtiyaç duymazsınız; zira bu düşmanı ülkeden tamamen temizleyene kadar savaşmaya devam edersiniz. İşte o zaman düşmanla müzakerelere ihtiyaç olmayacak; aksine meseleyi belirleyecek olan savaş meydanı olacaktır.

Zira yenilgi, kararlılığın kaybolmasından kaynaklanmaktadır; yani düşmanları bozguna ve yenilgiye uğratana kadar onlarla savaşma ve çatışma iradesinin kaybedilmesinden ve onlara boyun eğdirip galip gelene kadar fedakarlıkta bulunmaya hazır olmamaktan kaynaklanmaktadır.

Çünkü samimi bir iradeye sahip olmayan ve en değerli ve kıymetli varlıklarını feda etmeye hazır olmayan bir kimse, sabır ve kararlılık göstermeye, zorluklara ve meşakkatlere tahammül etmeye de hazır olmayan, müzakereler adı altında güvenliği tercih eden, kendisini yenilgiye ve zillete mahkum eden kimsedir; böylece güvenlik, emniyet ve istikrarlarını kaybedecek ve düşmanların tasallutu altında yaşayacaktır.

Bu durum Filistin’de de gözlemlenmektedir; zira Oslo müzakerelerinin sonuçları onun halkı için bir vebal olmuş ve iktidarda olanlar ise, Yahudilerin postalları altında aşağılanmış bir şekilde yaşamakta ve otoritenin başkanının da belirttiği gibi, ihaneti bir zafer olarak kabul etmektedirler. Aynı şekilde teslim olan ve müzakereleri daha az maliyetli gören Suriye rejimi de, bu aşağılık varlıkla müzakere ederken, her gün Yahudi varlığı tarafından saldırıya uğrayarak aşağılanma ve zillet içinde yaşar bir hale gelmiştir!

Düşmanın zilleti, aşağılanması, korkusu, dehşeti ve tasallutu altında yaşamak ve müzakerelerle sonuçların gerçekleşeceği vehmine kapılmanız; Allah'a yemin olsun ki dünya hayatında bir utanç ve acı bir azaptır; ahiretin azabı ise daha büyük ve daha utanç vericidir. Şöyle buyuran azim Allah doğru söylemiştir: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ أَرَضِيتُمْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الْآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ * إِلَّا تَنْفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذَااباً أَلِيماً وَيَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوهُ شَيْئاً وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ “Ey iman edenler! Size ne oldu ki, “Allah yolunda sefere çıkın” denilince, yere çakılıp kaldınız. Yoksa ahiretten vazgeçip dünya hayatını mı seçtiniz? Oysa ahirete göre dünya hayatının yararı, pek az bir şeydir. Eğer Allah yolunda sefere çıkmazsanız, sizi elem dolu bir azap ile cezalandırır ve yerinize sizden başka bir toplum getirir. Siz ise O’na hiçbir zarar veremezsiniz. Allah, her şeye hakkıyla gücü yetendir.” [Tevbe 38-39]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Esad Mansur

Hizb-ut Tahrir Türkiye Vilayeti Medya Bürosu Başkanı Sayın Mahmut Kar, gündeme ilişkin değerlendirmelerde bulundu.

◾️ Trump'ın İbrahim Anlaşmaları
◾️ CHP'nin Mutlak Butlan Davası

H. 16 Zilhicce 1447 - M. 2 Haziran 2026

İlgili Bağlantılar:

Doların Altın Karşısında Uzun Zamandır Gerilemesinin Hikayesi

“Eğer altının fiyatı bir hafta içinde iki katına çıkarsa, Doların durumu istikrarlı olmaktan çıkıp serbest düşüşe geçecektir.” (Wall Street’te 35 yıllık ekonomi uzmanı ve “Kur Savaşları”, “Paranın Ölümü”, “Çöküşe Giden Yol”, “Kargalar”, “Tamamen Satıldı”, “Altının Yeni Durumu”, “Yaklaşan Küresel Kaosta İnsanlığın Akıbeti”, “Yeni Büyük Çöküş” ve benzeri 10’dan fazla kitabın yazarı olan James Rickards…)

İlk altın Dolarların basımı 1795 yılında gerçekleşmiştir. Bu basım Özgürlük Şapkası (Liberty Cap) ve Yarım Kartal (Half Eagle) isimleriyle bilinir. Boyutu ve ağırlığı İspanyol Doları esas alınarak belirlenmiştir. 5 Dolar değerinde basılan bu paranın ağırlığı 8.359 gramdı ve bunun %90'ı saf altından oluşuyordu. Buna dayanarak, 1804-1849 yılları arasında ilk altın Dolar 8.359 ÷ 5 = 1.672 gram olarak basılmıştı. Altın Dolar, 1.672 gram ağırlığında basılmıştı – ki bunun %90’ı saf altın ve %10’u bakırdı-; başka bir deyişle içindeki saf altın ağırlığı 1.505 gramdı. Böylece saf altının bir gram fiyatı 1 ÷ 1.505 = 0.6645 Dolar olmuştu. Bu altın Dolar, dünya genelindeki diğer altın ve gümüş para birimleriyle birlikte ayakta kalmıştır. Birinci Dünya Savaşı'nın, altın karşılığı olmadan basılan aşırı kağıt paralar nedeniyle dünya genelindeki altın ve gümüş para birimlerini sarsmasıyla birlikte; sahip olduğu altın bolluğu nedeniyle Amerika, 1922 yılında İtalya'nın Cenova kentinde altın standardına dönüşü düzenlemek üzere toplanan Avrupalı devletlere, artık altın standardına geri dönmeye gerek olmadığı önerisinde bulunmuştu.

1933 yılında, 1928 Büyük Buhranı'nından toparlanma sırasında ABD Başkanı Franklin Roosevelt, Amerikalıların elindeki altınları kağıt Dolarlar karşılığında toplamak amacıyla Düşmanla Ticaret Yasası’nı çıkarmıştı; nitekim elindeki altını teslim etmekte gecikenler ise gizledikleri altın miktarına bağlı olarak 10.000 Dolara varan para cezaları ve 10 yılı aşmayan hapis cezalarıyla cezalandırıldı. Böylece Roosevelt, 500 metrik tondan fazla altın toplamıştı. Bunun üzerine işlemlerde 31.1 gram ağırlığındaki altın onsunun ortaya çıkışı başlamıştı; zira Roosevelt onsun fiyatını 20.67 Dolar olarak belirlemişti; yani onsun fiyatlandırılmasında, saf altının gram fiyatı olan 0.6645 Dolar esas alınmıştı ve onsun fiyatı şöyle olmuştu: (31.1 × 0.6645 = 20.67 Dolar).

Doların bir sonraki durağı, İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesiyle birlikte 1944 yılında New Hampshire eyaletinde düzenlenen Bretton Woods Konferansı oldu; bu konferans, Doları küresel bir para birimi haline getirmek için ABD Doları aracılığıyla altına endekslendi. Amerika bunu, o dönemde hiç kimsenin kendisiyle boy ölçüşemediği gücünü kullanarak dayatmıştı. Böylece altının küresel likiditeyi sağlamada yetersiz olduğu gerekçesiyle altın standardına geri dönmeyi ikinci kez reddetti; oysa gizli hedef, Avrupa devletlerinin bağımsızlığını ellerinden almak ve onları, hegemonyası bir süre sonra nükleer hegemonya olarak nitelendirilecek olan Dolara bağlamaktı.

Fakat onsun fiyatı bu kez 35 dolar olarak belirlendi; böylece Dolar, altın karşısındaki ilk değer kaybını kaydetmiş oldu; zira altının gram fiyatı 0,6645 Dolar yerine yükselerek 1,125 Dolara ulaşmıştı. Nitekim diğer ülkeler de kendi para birimlerinin döviz kurlarını, Doların altın cinsinden değerine göre belirlediler. Bunun üzerine Amerika, merkez bankalarına altın satmayı ve satın almayı ve Dolarları yeni ons fiyatı üzerinden değiştirmeyi taahhüt etti. Fakat Amerika, 1960'larda Avrupalıların, ellerindeki Dolarlarını hazinelerindeki altınla değiştirme yönünde büyük bir hareket başlattığını ve 1969 yılında Fransa Cumhurbaşkanı Charles de Gaulle'ün elindeki Dolarları altınla değiştirme talebinde bulunduğunu görünce, bundan hızla geri adım atmıştı. 1971 yılında ABD Başkanı Richard Nixon, aniden ve hiçbir ön uyarıda bulunmaksızın Doların altınla olan bağını koparma kararı almıştı. Böylece Dolar, altın karşısında ikinci bir değer kaybı-gerileme sürecine girdi; zira bu süreçte altın, yani 1977-1980 yılları arasında %500 değer kazanmıştı; yani bir ons altının fiyatı 175 Dolara, gram fiyatı ise 5.6 Dolara fırlamıştı. Böylece de Amerika'nın önünde, Uluslararası Para Fonu'ndan (IMF) yardım istemekten ve meseleyi Özel Çekme Hakları (SDR) ile çözüme kavuşturmaktan başka bir seçenek kalmamıştı.

Nitekim 2008 yılının sonlarında küresel finans kriz meydana geldi (ki ekonomistler bu krizin patlak vermesinin ardından yaşanan panikte 60 trilyon Doların yok olduğunu tahmin etmektedir); bu olayla birlikte Dolar, altın karşısındaki değerinde muazzam bir düşüş kaydederek üçüncü gerilemesini yaşamıştı; zira 2014 yılında bir ons altının fiyatı 1950 Dolara yükseldi, yani altının gramı 62.7 Dolara fırladı. Dolayısıyla bu, Federal Rezerv’in gerçekleştirdiği ve 3 trilyon Dolara ulaşan devasa para basımı da dahil olmak üzere yanlış ekonomik çözümlerin birikiminin bir sonucuydu.

Dünyanın, ellerindeki kâğıt Dolarların değer kaybına uğradığının farkına varmasıyla birlikte merkez bankaları, 2012 yılında gizlice, birkaç yıl sonra ise açıkça Dolar bazlı nakit rezervlerini tonlarca altınla değiştirmeye yönelmiş; buna da rezervlerinin %15-30’u oranıyla başlamışlardır ki bazı bankalar, bu rakamı bile aşmıştır. Nisan 2025'te Doların altın karşısındaki dördüncü gerilemesi başlamış olup, bununla birlikte Şubat 2026'da altın onsu, ons başına 5600 Dolara ulaşmıştır; yani altının gram fiyatı 180 Dolara ulaşmıştır. İşte burada Amerika içindeki yönetim ve ABD Federal Rezerv'i (FED); Doların altın karşısındaki çöküşünü durdurmak için bir dizi Amerikan bankası ve zenginlerin yardımıyla dünyayı ayağa kaldırdı.

Ayrıca niceliksel gevşeme (parasal genişleme) süreci başladı; (parasal genişleme Quantitative Easing (QE), piyasanın ihtiyacını ve daha fazlasını karşılamak için altın karşılığı olmadan kâğıt para basılmasıdır.) Bu da para biriminin diğer dünya para birimleri karşısında değer kaybetmesine ve enflasyon oranının artmasına yol açmıştır. Dolayısıyla bu, dünya ekonomilerinin trilyonlarca Dolarlık yıkımına yol açan kur savaşları olarak kabul edilmektedir). İşte bu süreçte Beyaz Saray’dan, faiz oranlarının düşürülmesi, enflasyon ve yeni istihdam oranında düşüş açıklamalarının yapılması ve altının fiyatını düşürmek amacıyla toplu altın satış hareketlerinin başlatılması talebi geldi. Buna, Amerika dışından Türkiye ve Azerbaycan gibi ülkelerin bankalar da katıldı.

Tüm bunlar, altın fiyatlarının gerilemesinden başka bir fayda sağlamamıştır; bununla birlikte altın yeniden eski seviyesine, hatta daha da yukarı çıkacaktır. Çünkü ekonomik çözümler yanlış kalmaya devam etmiş ve bunlar, altının Dolar karşısında yükselişini engellemek ya da geciktirmek için konulmuştur. Nitekim Tainter, “eğer çöküş yeniden gerçekleşirse, bu kez kapsamlı olacağını” düşünmektedir. Artık herhangi bir devletin tek başına çökmesi söz konusu değildir; aksine bütün bir küresel medeniyet yok olup gidecektir. (Kur Savaşları, James Rickards, s. 288).

Doların çökmesi, küresel finans sisteminin çökmesi anlamına gelmekte olup, bununla birlikte dünya genelindeki insanların paraları yok olup gidecektir. Bu yüzden aklı başında insanların, kâğıt parayla muamelede altın standardına geri dönmesi gerekir; yani kâğıt parayla muamelede, kanun gücüyle zorunlu kılınmasına değil, altına endeksli olması gerekir. Zira bugün zorunlu kâğıt paralarla yapılan işlemler sonucunda, insanların cepleri, değerinin düşmesinden dolayı satın alma gücünü kaybetmiş kâğıtlarla dolmuştur. Böylece gerçek ekonomi, piyasalardaki değeri 40 katına çıkaran hayali bir ekonomiye dönüşmüştür!

Altına endeksli kâğıt paralarla işlem yapılması, nihayetinde ekonomik istikrarın sağlanmasına, enflasyonun ortadan kalkmasına ve ekonominin, bugün meydana gelen hayali ekonomiden gerçek ekonomiye geri dönmesine yol açacaktır. İslam'daki ekonomik sistem dünya için bir umut ışığı oluşturmaktadır; çünkü bu sistemde para, altın ve gümüşten oluşan iki madeni sisteme endekslidir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Müh. Şefik Hamis – Yemen