Dera’nın batı kırsalı ve Suriye’nin güneyi, geçtiğimiz gece Yahudi varlığının tehlikeli bir kara ve hava saldırısına tanık oldu. İşgal güçleri, zırhlı araçlar ve personel taşıyıcılarla birlikte Yermük Havzası’ndaki Cemle, Âbidîn ve Telletü’l-Mağr bölgelerine doğru ilerledi. Bu kara harekâtına, Âbidîn köyü çevresine yönelik yoğun topçu ateşi, ağır makineli silah atışları ve aydınlatma fişekleri eşlik etti. Saldırılar halk arasında büyük korkuya yol açarken, birçok aile evlerini terk etmek zorunda kaldı. Bu açık kara saldırısıyla eş zamanlı olarak işgal ordusu, Hadar beldesi yakınlarında silahlı kişileri öldürdüğünü ve naaşlarını alıkoyduğunu; ayrıca helikopterler ve havan toplarıyla saldırılar düzenlediğini duyurdu. Yahudi varlığı Savunma Bakanı Yisrael Katz da küstah bir şekilde Suriye toprakları içinde süresiz bir “güvenlik bölgesi” oluşturacaklarını ilan etti. Diaspora Bakanı Amichai Chikli da er ya da geç yeni bir savaş başlatacakları tehdidinde bulundu.

* Yahudi varlığının bu denli cüretkarlığı ve küstahlığı, caydırıcı bir karşılık görmeyeceğine inanmasından kaynaklanmaktadır.

* Âbidîn’de yaşananlar, karşımızda hiçbir ahde vefa göstermeyen, hiçbir sözleşmeye bağlı kalmayan, müminlere karşı ne hak ne de hukuk tanıyan katil ve suçlu bir topluluk olduğunu, yüzleşmek ve sert bir yanıt vermek dışında hiçbir şeyin onlara fayda etmeyeceğini bir kez daha kanıtlamıştır.

* Suriye Dışişleri Bakanlığı ise yaptığı açıklamada istikrarın baltalanmasından uluslararası meşruiyete dayanmaktan bahsetmektedir. Halbuki Yahudi varlığını meşrulaştıran, eylemlerine yasal kılıf oluşturan, onu koruyup kollayan, dönemin ABD Dışişleri Bakanı Henry Kissinger tarafından hazırlanan 1974 anlaşmasının maddelerine saygı gösterilmesini talep eden bu uluslararası meşruiyettir. Suriye Dışişleri Bakanlığı, kınama bildirilerinin, boş şikâyetlerin ve uluslararası mahfillere başvurmanın bu küstahlık karşısında bir fayda sağlamayacağını, her düzeyde fiili ve kesin bir yüzleşmenin kaçınılmaz olduğunu unutuyor.

* Havran’daki Yermük Havzası’na bağlı Abidin köyünde son dönemde gerçekleşen halk direnişleri, küçüğünden büyüğüne kadar ümmetin evlatlarının, Yahudi varlığıyla her türlü normalleşmeyi reddettiğini ve basit imkanlarıyla bile olsa onunla yüzleşmeye hazır olduklarını bir kez daha göstermiştir. Âbidîn’in çocukları da Allah’ın izniyle bu sancağın yere düşmeyeceğini ve ümmet evlatlarının Allah’ın vaadi gerçekleşinceye kadar ahitlerine sadık kalacaklarını ispatlamaktadır.

Korkak Yahudi varlığı ancak güç dilinden anlar; Bizler, onunla kaçınılmaz ve belirleyici bir hesaplaşmaya doğru ilerlemekteyiz. Şer’î sorumluluk, bu büyük mücadeleye hazırlanmayı; teslimiyet zihniyetini terk etmeyi, kapsamlı mücadele anlayışını yeniden diriltmeyi, ümmetin evlatları arasında Allah yolunda cihat ruhunu yeniden canlandırmayı ve Filistin meselesini yeniden gerçek konumuna iade etmeyi gerektirmektedir. Filistin meselesi, ulusal bir mesele değil bütün ümmetin meselesidir. Yapay sınırların ve milliyetçi söylemlerin ortadan kaldırılması elzemdir. Çünkü bu sınırlar, düşmanlarımızın planlarının ve komplolarının bir ürünüdür.

Tüm İslam beldelerindeki ordular da gerçek rollerinin ne olduğunu artık idrak etmelidir. Onların görevi bir yöneticiyi veya lideri korumak değil; kutsalları savunmak, beldeleri kurtarmak ve İslam Risâlet’ini taşımaktır.

Bu sebeple bu orduların, gasıp Yahudi varlığının kökünü kazımak üzere harekete geçmeleri, Gazze ve bütün Filistin’deki kardeşlerimizin yardımına koşmaları, Suriye’de Âbidîn başta olmak üzere Yahudi saldırganlığının hedefi olan tüm beldelerde yaşayan Müslümanlara ve İslâm ülkelerindeki bütün mazlumlara destek olmaları farzdır.

* Yahudi varlığı ile yaşanacak olan o kaçınılmaz büyük çatışma, Ümmetin bütün evlatlarının bugünden itibaren hazırlık yapmasını gerektirmektedir. Yöneticilerin veya orduların kusurlu davranması ve vazifelerini yerine getirmekte gevşeklik göstermesi, iyiliği emretmek, kötülükten sakındırmak ve kusurlu davrananlara hesap sormak üzere harekete geçmeyi ümmete farz kılar. Bu sayede ancak Yahudi varlığı ile gerçekleşecek o büyük karşılaşmaya tam manasıyla hazır olabilir ve zaferin müttefiki olabiliriz. Nitekim Allah Azze ve Celle’nin bize zafer vaat etmiş, Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem de şu sözleriyle bizi zaferle müjdelemiştir:

لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يُقَاتِلَ الْمُسْلِمُونَ الْيَهُودَ، فَيَقْتُلُهُمْ الْمُسْلِمُونَ، حَتَّى يَخْتَبِئَ الْيَهُودِيُّ مِنْ وَرَاءِ الْحَجَرِ وَالشَّجَرِ، فَيَقُولُ الْحَجَرُ أَوْ الشَّجَرُ يَا مُسْلِمُ يَا عَبْدَ اللَّهِ، هَذَا يَهُودِيٌّ خَلْفِي فَتَعَالَ فَاقْتُلْهُ، إِلَّا الْغَرْقَدَ فَإِنَّهُ مِنْ شَجَرِ الْيَهُودِ“Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. O harpte Müslümanlar Yahudileri öldürecekler. Öyle ki, Yahudi, taşın ve ağacın arkasına saklanacak da, taş veya ağaç; “Ey Müslüman, Ey Allah’ın kulu! İşte arkamda bir Yahudi. Gel, onu öldür” der. Yalnızca Garkad bir şey söylemez. Zira o, Yahudilerin ağaçlarındandır.”

Şam diyarının güvenliği ve izzeti, uluslararası dengelerle veya Batılı vaatlerle sağlanamaz. Bu ancak Nübüvvet metodu üzere Raşidi Hilâfetin gölgesinde Allah’ın indirdikleriyle hükmeden bir yönetim kurulduktan sonra saldırganın kökünün kazınması, yok edilmesi, Müslümanların kanlarının, namuslarının ve mukaddesatlarının intikamının alınmasıyla sağlanabilir. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

قَاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللهُ بِأَيْدِيكُمْ وَيُخْزِهِمْ وَيَنصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَيَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُّؤْمِنِينَ“Onlarla savaşın ki Allah sizin elleriniz ile onları cezalandırsın, rezil rüsva etsin. Onlara karşı size yardım etsin. Müminlerin kalplerine şifa versin.” ^{[Tevbe 14]}

Hizb-ut Tahrir / Türkiye Vilayeti

Mümtaz ve Muhlis Gençlerinden

Alaaddin Özdemir’in Vefatını Duyurur

Gençlik yıllarından itibaren kendini İslami hayatı yeniden başlatmaya adayan Alaaddin Özdemir, 60 küsur yıl boyunca davet ile geçirdiği ömrünü 82 yaşındayken yine davetin içinde tamamladı. Hem Türkiye hem Avrupa ülkelerinde davet çalışmalarında bulunan Alaaddin Özdemir, ağır hastalıklarına rağmen faaliyetlerden geri durmadı. إِنَّا لِلَّهِ وإِنَّآ إِلَيْهِ راجِعُونَ“Şüphesiz biz Allah'a aidiz ve elbette O'na döneceğiz.” ^{[Bakara Suresi 156]}

Mümtaz davetçilerimizden olan Alaaddin Özdemir’in ömrünü İslami hayatı yeniden başlatma ve Râşidî Hilâfet Devleti’ni kurma yolunda geçirdiğine şahidiz. O’nu yürüyemez haldeyken bile faaliyetlere iştirak eden, azim ve gayretiyle İslam yolunda mücadele eden gençlere hep örnek olan bir Müslüman olarak gördük. Rabbimizin kendisini rahmetiyle kuşatmasını, ailesine sabr-ı cemil ihsan etmesini niyaz ediyor, yakınlarına, sevenlerine ve dava arkadaşlarına da başsağlığı diliyoruz.

مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا

“Müminlerden, Allah'a verdiği ahdi yerine getiren nice adamlar vardır. Kimi, bu uğurda canını vermiş, kimi de beklemektedir. (Onlar) ahitlerini hiç değiştirmemişlerdir.” ^{[Ahzab Suresi 23]}

Haber-Yorum

Yemen’de Savaş Çanları Mı Çalıyor?

Haber:

Yemen Savunma Bakanlığı Müşterek Operasyonlar Komutanlığı, Silahlı Kuvvetler Başkomutanı’nın talimatları doğrultusunda, savaş hazırlık seviyesinin en üst düzeye çıkarılmasını öngören askeri bir emir yayınladı. (Hadramut Basın Platformu, 5 Temmuz 2026).

Yorum:

Husiler tehdit tonunu yükseltmiş ve Suudi Arabistan’daki havaalanlarını hedef alacaklarını söylemişlerdir; bunun öncesinde Suudi Arabistan liderliğindeki koalisyon güçleri, Husilerin gerginliği tırmandırmasına karşı kararlı ve güçlü bir yanıt veren bir bildiri yayınlamış ve koalisyonun bildirisinde “Eşi benzeri görülmemiş bir güçle karşılık vereceğiz” şeklinde geçmiştir. Bu, Husilerle ilgili söylemde dikkat çekici bir tırmanıştır; Yemen Savunma Bakanlığı'nın savaşa hazırlık derecesini yükselten askeri emriyle birlikte, özellikle Husiler tarafından yaklaşık iki aydır kaçırılan Mira Saddam Hüseyin'in serbest bırakılması talebiyle Hamed bin Fedgam tarafından başlatılan kabile seferberliği çağrısına yanıt olarak, el-Cevf ilindeki el-Reyyan kamplarına kabile katılımının genişlemesiyle savaş çanları çalmaya başlamış olabilir; nitekim Yemen Daily News sitesi, 7 Yemen ilinde 13 kabile heyetinin kamplara ulaştığını kaydetmiştir.

Tüm bu gerilim, Washington ile Tahran arasında bir anlaşmanın imzalandığının duyurulmasının ve ABD'nin himayesinde Lübnan ile Yahudi varlığı arasında bir ateşkes ilan edilmesinin ardından gelmiştir. Peki Suudi Arabistan'ın Yemen hükümetiyle birlikte Husilere karşı tırmandırma hamlesi, ABD-İran anlaşmasıyla uyum içinde mi, yani İran'ın bölgedeki kollarından tecrit edilmesinin ardından mı gerçekleşmiştir?

Peki Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri'nin (BAE) nüfuzunu daraltıp ona bağlı olan Geçiş Konseyi'ni “kurtarılmış” illerdeki askeri ve siyasi sahnenin dışına ittikten sonra, ABD'nin Yemen'deki çıkarlarını koruma görevini tek başına üstlenebilecek mi?

Burada, Suudi Arabistan’ın, Liderlik Konseyi Başkanı Reşad el-Alimi aracılığıyla siyasi liderliğini kontrol ettiği Yemen Savunma Bakanlığı bünyesindeki askeri güçlerin birleştirilmesinde büyük ilerleme kaydettiğine dikkat çekmek gerekir; belki de şimdi Washington’dan, Suudi Arabistan’ın Yemen hükümeti güçleriyle birlikte Husileri yenilgiye uğratmak ya da en azından onları kurgusu ve uygulanmasını Suudi Arabistan’ın denetlediği siyasi bir çözüme girmeye boyun eğdirmek amacıyla askeri harekâta liderlik etmesi için yeşil ışık yakılmış olabilir.

Bu soruların cevabını, önümüzdeki günler gösterecektir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yaz an
Abdulaziz El-Hamid – Yemen

Düzensiz Göç Dosyası: Batı Krizleri Nasıl Üretiyor, Ajanlar Bunları Nasıl Koruyor?

Bugün, Kuzey Afrika ülkelerinin -özellikle de Tunus ve Libya'nın- tanık olduğu göçmen akınlarının gölgesinde göç, çağdaş toplumların karşı karşıya olduğu en önemli insani ve siyasi dosyalardan biri haline gelmiştir. Peki göç olgusunun gerçek kökleri nelerdir? Şüpheli derneklerin ve ajan devletlerin, göçmenleri suça itmek amacıyla kaos üretmede ve yaşamı zorlaştırmada oynadıkları habis rol nedir? Kamuoyunun yönlendirilmesi ve göçmenlere karşı kokuşmuş ulusalcı naraların körüklenmesi nasıl istismar ediliyor?

Birincisi: Trajedinin kökleri ve dar ulusalcı bakışın kısırlığı

Bugün sözde demografik değişim hakkındaki uyarının ve yoksulluk ile savaş cehenneminden kaçan göçmenlerin sınır dışı talebinin yükseldiği kokuşmuş milliyetçi ve ulusalcı sesler, apaçık bir siyasi kısırlığı ifade etmektedir; zira bu zihinler, o insanların yurtlarını ve mallarını terk etmelerine sevk eden gerçek sebeplere karşı kör olmuştur. Oysa onlar, lüks için yurtlarında çıkmadılar; aksine aşırı yoksulluktan, ekini ve nesli helak eden acımasız iç savaşlardan ve sömürgeci Batı’nın başlarına diktiği bekçi yöneticilerin zulüm ve baskısının gölgelediği trajik gerçeklikten kaçmak için yeryüzünün sırtlarına yürüdüler; zira can havliyle çıkıp Allah'ın geniş arzında, doğup büyüdükleri topraklarda maruz kaldıkları dehşetli azabı üzerlerinden kaldıracak istikrarlı bir yer aradılar. İşte burada yozlaşmış kapitalist Batı medeniyetinin ayıpları, yani insan hakları sloganlarıyla başları çatlatan bu Batı'nın, mültecilere yönelik muamelesindeki ideolojik kokuşmuşluğu ve çürümüşlüğü ortaya çıkmaktadır; zira gerçeklikler, Batı’daki bir göçmenin, ikinci sınıf bir vatandaş olarak kaldığını, sağlık ve eğitim hizmetlerinden, doğuştan ülkenin yerlisinin yararlandığı şekilde eşit olarak yararlanamadığını kanıtlamıştır.

İkincisi: Kapitalist Batı’nın ve işlevsel (aparat) derneklerin çifte komplosu

Amerika ve Avrupa’nın liderliğindeki kapitalist Batı, bu halkların yoksullaşmasının ve ülkelerinin yıkılmasının doğrudan müsebbibidir; nitekim Sudan’da yaşananlar bunun en bariz örneğidir; zira Amerika, Sudan’ı parçalamış ve yoksul bir ülke haline getirmiştir. Ancak Batı’nın komplosu yoksullaştırma ve yağmalamayla sınırlı kalmamış; aksine bu göçmenlerin Avrupa’ya ulaşmasını engellemeye kadar uzanmıştır; zira Batı, ülkemizde aparat dernekler kurup türetme yoluna gitmiş ve bunlara göz alıcı hukuki ve insani adlandırmalar altında muazzam miktarda paralar akıtırken onun gerçek hedefi, göçmenleri zorla Kuzey Afrika ülkelerine yerleştirmekti. Sadece bu da değil; dahası Batı, toplumlarımız içinde planlı sabotaj eylemleri gerçekleştirmeleri amacıyla kasten göçmenlerin saflarına ajanlar ve provokatörler sızdırma yoluna gitmiştir; hedef ise; fitne ve huzursuzluk hali ve güvenlik kaosu oluşturarak, Batı’ya müdahale etmek ve diktelerini dayatmak için kalıcı bir gerekçe sağlamaktı.

Üçüncüsü: Zararlı ve ajan ülkelerin, baskı yapma ve suç üretmedeki rolü.

Buna karşılık ülkemizdeki işlevsel devletlerin ihaneti, Tunus ile İtalya arasındaki ortaklık anlaşması ve mutabakat zaptı gibi aşağılayıcı anlaşmaların imzalanmasıyla ortaya çıkmış ve Müslüman ülkeleri, yaşlı kıtanın sınır muhafızlarına dönüştürmüştür. Bu ajan devletler, habis ve yıkıcı bir politika uygulamıştır; dolayısıyla onlar, efendilerinin emirleriyle göçmenlerin Avrupa’ya geçip gitmesine izin vermezken, aynı zamanda günlük geçimlerini kazanmak için onurlu bir şekilde çalışmalarına ya da yasal bir istikrar elde etmelerine izin vermemekte, onlara baskı uygulamakta ve geçim kaynaklarını kuşatma altına almaktadırlar. Geçim yollarının kasıtlı olarak kesilmesi, bu göçmenleri açlığın, ihtiyacın ve çaresizliğin baskısı altında, sırf hayatta kalabilmek adına yoldan çıkmaya, suç ve hırsızlık tuzağına düşmeye sevk etmektedir; bu ise suç ve kargaşayla dolu bir ortam üretmeye yönelik kasıtlı bir plandır.

Dördüncüsü: Yanıltıcı bir kamuoyu üretmek ve kokuşmuş ulusal bağı körüklemek

Uydurma kaos ve suçlardan üretilen bu gerçekliğe binaen, iktidar rejimlerine bağlı medya ve güvenlik aygıtları, insanların geneli arasında yönlendirilmiş bir kamuoyu üretmek için harekete geçmiştir; zira göçmenler, halkların bilincinde, ülkeyi ve insanları ele geçirip onların kimliğini değiştirmeyi hedefleyen işgalciler olarak tasvir edilmektedir. Bu habis kışkırtma, ümmetin birbirine merhamet etmesini ve kenetlenmesini engelleyen bir pranga olsun diye kokuşmuş ulusal ve milliyetçi bağa odaklanmıştır; bu da bir Müslümanın kendi Müslüman kardeşini bir yabancı ve suçlu olarak görmesine yol açmıştır. Belki de bizler bu bağlamda, ırkçı ve küstah zihniyetlerini ortaya çıkaran bazı Avrupalı yöneticilerin tutumlarını hatırlatmalıyız; tıpkı eski İngiltere Başbakanı Winston Churchill’in anılarındaki şu sözü gibi: “Afrika ve Doğu, Avrupa medeniyetinin ihtiyaç duyduğu kaynakları çarçur etmeleri için kendi halklarına terk edilmemesi gerekir.” Yine Avrupa Dış Politika sorumlusu Josep Borrell'in aleni olarak yaptığı şu açıklaması gibi: “Avrupa bir bahçedir, dünyanın geri kalanının büyük bölümü ise bir ormandır ve orman bahçeyi istila edebilir.” Ajan rejimler ise, ulusalcı bakış açısını benimsemek suretiyle, tek bir ümmetin çocukları arasında bu karanlık Batı ırkçılığı düşüncesini yeniden üretmektedir.

Beşincisi: Raşid İslami bağ

Göçmenleri yüzüstü bırakmanın ve kışlalarında konuşlanan orduların Gazze, Lübnan ve diğer yerlerdeki yardım bekleyen halkımıza destek olmaktan geri durmasının ardında yatan illet, ümmetin birleşmesini ve kenetlenmesini engelleyen bir pranga olsun ve bir Müslümanın Müslüman kardeşini bir yabancı ve demografiyi değiştiren bir suçlu görür bir hale gelsin diye Sykes ve Picot gibi sömürgeciler tarafından çizilen bu yapay ulusal ve milliyetçi bağdır; nitekim sevgili Peygamberimiz Muhammed Sallallahu Aleyhi ve Sellem, bu kokuşmuş bağlar hakkında bizleri şiddetle uyarmıştır; zira Cabir İbn-i Abdullah Radıyallahu Anh’dan şöyle dediği rivayet edilmiştir: Bir gazvede Allah’ın Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem ile birlikte bulunuyorduk: Muhacirlerden bir adam Ensardan birinin kıçına vurdu. Derken Ensârî: Yetişin ey ensâr! Muhacir de: Yetişin ey muhacirler! dediler. Bunu işiten Nebi Sallallahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurdu: أَبِدَعْوَى الجَاهِلِيَّةِ وَأَنَا بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ؟! دَعُوهَا فَإِنَّهَا مُنْتِنَةٌ “Ben aranızdayken cahiliye davası mı güdülüyor? Onu (milliyetçiliği) terk edin çünkü o kokuşmuştur.”

Veda hutbesinde İslam, bu ırkçı ve coğrafi ayrımcılığın kesin bir şekilde kökünü kazımıştır; zira Sallallahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur: يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَلَا إِنَّ رَبَّكُمْ وَاحِدٌ وَإِنَّ أَبَاكُمْ وَاحِدٌ أَلَا لَا فَضْلَ لِعَرَبِيٍّ عَلَى أَعْجَمِيٍّ وَلَا لِعَجَمِيٍّ عَلَى عَرَبِيٍّ وَلَا لِأَحْمَرَ عَلَى أَسْوَدَ وَلَا أَسْوَدَ عَلَى أَحْمَرَ إِلَّا بِالتَّقْوَى “Ey insanlar! Rabbiniz birdir. Babanız da birdir. Arabın Arap olmayan (acem) üzerine bir üstünlüğü yoktur. Arap olmayanın da Arap üzerine bir üstünlüğü yoktur. Beyaz derili olanın siyah derili üzerine bir üstünlüğü yoktur, siyah derili olanın da beyaz derili üzerine bir üstünlüğü yoktur. Üstünlük sadece takva iledir.”

İlişkilerimizin üzerine bina edilmesi gereken gerçek bağ, ırkların ve renklerin içinde eridiği İslam akidesi bağıdır; zira İslam ümmeti, insanların dışında tek bir ümmettir; zira Subhanehu şöyle buyurmuştur: إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ “Müminler ancak kardeştirler.” [Hucurat 10] Nebi Sallallahu Aleyhi ve Sellem de şöyle buyurmuştur: لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ “Sizden biriniz kendi nefsi için sevdiğini, kardeşi için de sevmedikçe iman etmiş olmaz.”

Ensar’ın (Allah onlardan razı olsun) Muhacirlere karşı sergilediği tutum en büyük örnektir; zira onlar, ekonomik krizi ya da demografik değişimi gerekçe göstermemişler, aksine evlerini ve mallarını onlarla paylaşmışlardır; işte akidevi kenetlenme, Kur’an-ı Kerim’de Allahu Teala'nın şu kavlinde ölümsüzleştirilmiştir: وَالَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ وَمَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ “Onlardan önce Medine’yi yurt edinmiş ve gönüllerine imanı yerleştirmiş bulunan Ensarın da bu ganimet mallarında hakları vardır. Onlar beldelerine göç eden Muhacirleri kendi canları gibi severler ve onlara fazladan verilen ganimetlerden ötürü gönüllerinde en küçük bir kıskançlık ve burukluk duymazlar. Hatta onlar ihtiyaç içinde kıvransalar bile, daha muhtaç durumda olan mümin kardeşlerini ken­di­lerine tercih ederler. Şunu bilin ki, kim nefsinin cimriliğinden ve mala düşkünlüğünden kendini kurtarırsa, işte kurtuluşa erenler onlardır.” [Haşr 9]

Çağdaş Batı, Habeşistan’ın Hıristiyan kralı Necaşi’nin erdemine bile ulaşamamıştır; zira Necaşi, ilk Habeşistan'a hicret edenleri kabul etmiş, onlara sığınak sağlamış ve onlara yardım etmiş olup gözetim ve güvenlik konusunda onları kendi halkından hiçbir şekilde ayırmamış ve şu meşhur sözünü söylemişti: “Gidin, çünkü siz benim topraklarımda güvendesiniz. Kim size hakaret ederse cezalandırılacaktır.” O halde maddi arzularının peşinde soluyan ve kendilerinin “ışıklar beşiği” olmasıyla övünen, ama yapısını sadece mazlumların kanı ve Müslümanların bilimsel ve kültürel mirasının çalınması üzerine kuranlardan nasıl erdem beklenebilir ki?!

İster esmer ister beyaz, ister yerli ister göçmen, ister Müslüman ister gayrimüslim olsun yüzyıllar boyunca Hilafet Devleti'nin altında yaşayanlar, devletin gözetimi ve güvenliğinden yararlanmıştır; zira hak ve adalet konusunda Müslümanların lehine olanlar onların da lehine, Müslümanların aleyhine olanlar onların da aleyhine olup milliyet veya vatan temelinde hiçbir ayrım yapılmamıştır; böylece İslam Devleti, çok kısa bir süre içinde hiçbir devletin ulaşamadığı bir refah düzeyine ulaşmıştır; hatta dağlara kuşların yemesi için tahıllar serpmiş, hayvanların korunması için yolları düzeltmiş, evlenemeyenleri evlendirmiş, borcu olanların borçlarını ödemiştir; Hilafet Devleti'nde hayvanlar bile aç kalmamışken, insanların durumu nasıldı acaba?!

Altıncı: Ümmetin siyasi sığınağı

İnsanlar şunu bilsin ki, bu sıkıntıdan ve tahtlarını korumak için insan ticareti yapan bu aşağılık kapitalizmin bataklığının tuzaklarından kurtulmanın tek yolu, bu insan yapımı sisteminin tamamını kaldırıp atmaktır; çünkü köklü ve tek çözüm, İtalya veya Fransa ile güvenlik anlaşmaları imzalamakta değil, aksine Allah’ın indirdikleriyle hükmedilmesini sağlamak ve yapay sınırları kaldıracak, Müslümanların dağınıklığını birleştirecek ve ister Müslüman ister gayrimüslim olsun çatısına sığınan herkes için güvenliği, gözetimi ve onurlu bir yaşamı sağlayacak ideolojik bir devlet olan Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafet Devleti'ni yeniden kurmak için ciddiyetle çalışmakta yatmaktadır; böylece adalet geri dönecek ve kapitalizmin uzun karanlığının ardından İslam’ın nuru tüm insanlık üzerinde parlayacaktır.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Hatice Salih