Yahudi fanatiklerinin Mescid-i Aksa’yı basması artık yeni bir gelişme olmaktan çıkıp kalıcı bir hal almıştır. Gazaba uğrayanların Aksâ’da ibadet etmeleri, dans etmeleri, şarkılar söylemeleri ve onu kirletmeleri neredeyse günlük bir uygulama hâline gelmiştir. Onların sözde Tapınağın Yıkılışı yıldönümündeki bu baskınları, her yıl çalan bir uyarı zili niteliğindedir. Mescid-i Aksa’nın yıkılması, Yahudileştirilmesi ve enkazı üzerine o sözde tapınaklarının inşa edilmesi planının sürdüğünün uyarısını yapmaktadır.

Buna karşılık, “şiddetle kınıyoruz”, “tehlikeli bir tırmanıştır”, “zamansal ve mekânsal bölünme planıdır”, “tarihî ve hukuki statüye saldırıdır”, “işgalci tüm sorumluluğu taşımaktadır” şeklindeki açıklamalar da artık yeni değildir. Oslo Yönetimi’nden, kutsal mekânların hamiliğini üstlendiğini söyleyen taraftan, Arap Birliği’nden veya İslam beldelerindeki mevcut yönetimlerden bu ifadeleri duymaya Müslümanlar alışmıştır artık. Müslümanlar, bu yönetimlerin gürültülü söylemlerini defalarca işitmiş; fakat sonunda onların Yahudi varlığıyla uzlaştıklarını, onu desteklediklerini, onunla barış yaptıklarını, onu koruduklarını, ona yardım ettiklerini ve resmen tanıdıklarını görmüşlerdir.

Bununla da kalmayıp Filistin halkına, onları destekleyenlere ve Beyt’ül Makdis’i işgalcilerin kirinden temizlemeyi düşünenlere karşı mücadele ettiklerine de şahit olmuşlardır. Yahudi varlığının Mescid-i Aksa ve çevresinde işlediği bütün bu suçlar ile kutsal toprakların çevresindeki yönetimlerin tutumu şaşırtıcı değildir. Çünkü Yahudi varlığı, Muhammed SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in peygamberliğinden beri İslam’a kin besleyen bir düşmandır; İslam ülkelerindeki rejimler de iktidara getirildikleri ilk günden beri İslam’a ve Müslümanlara karşı duran rejimlerdir. Ancak asıl tuhaf olan; Mescid-i Aksa kirletilirken Muhammed SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in ümmetinin dinine destek olmak için harekete geçmemesidir!!

Peygamberlerin ve resullerin, Son Peygamber Muhammed SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in arkasında saf tutup namaz kılması için bir araya getirildikleri o mübarek mekânın kirletildiğini gördüğü halde, atların koşturulmaması, ölüm bandajlarının sarılmaması ve o mekâna şanına yakışan temizliği yeniden kazandırana kadar kılıçların kuşanılmaması cihat ümmetine yakışmayan bir garabettir!

Gece gündüz, sabah akşam Peygamber’ine salavat getiren Muhammed SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in ümmetinin; O’nun İsra mekânının sanki her gün tekrarlanan sıradan bir olaymış gibi kirletilmesine seyirci kalması, ordularının hücuma kalkmaması ve seferber olmaması tam bir garabettir!

Fatih Ömer RadıyAllahu Anh’a, kurtarıcı Selahaddin’e övgüler dizen, sonra da bu ümmetin askerleri ve subayları arasından çıkıp da onlar gibi toplanmayan, onlar gibi sefere çıkmayan, onlar gibi koşmayan ve “Buyur ya Rasûlullah’ın Mescid-i Aksa’sı!” demeyenlerin hali ne kadar da gariptir!

Ümmetin ve askerlerinin elbette durgunluk dönemleri olmuştur ancak bu dönemlerin ardından Haçlıların ve Tatarların geçmişte tanık olduğu üzere yerle yeksan oldukları dönemler gelmiştir. Mübarek Toprağı zafere kavuşturmanın vakti hala gelmedi mi?! Mescid-i Aksa’yı Yahudilerin pisliğinden temizlenmenin, Mescidi Aksa’nın gözyaşlarını silmenin, kurtarıcıların tekbirleriyle ve fatihlerin tehlilleriyle Mescidi Aksa’yı gözünü aydınlatmanın vakti hala gelmedi mi?

وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ * بِنَصْرِ اللهِ“İşte o gün, inananlar, Allah’ın yardımına sevineceklerdir.” ^{[Rum 4]}