(ترجمه)

رئیس‌جمهور امریکا، ترامپ، اعلام کرد که موضوع پیوستن به توافق‌نامه‌های ابراهیم را در تماس‌های تلفنی با رهبران عربستان سعودی، امارات متحده عربی، قطر، پاکستان، ترکیه، مصر، بحرین و اردن مورد بحث قرار داده است. وی تصریح کرد که: «با توجه به تمام تلاش‌هایی که امریکا برای دستیابی به توافق صلح انجام داده است، پیوستن به توافق‌نامه‌های ابراهیم باید یک امر الزامی باشد».

واکنش‌های حاکمان سرزمین‌های اسلامی در برابر این اظهارات به‌راستی شرم‌آور و مایهٔ سرافکندگی است. عربستان سعودی اعلام کرد که شرط آن برای پیوستن، «وجود یک مسیر برگشت‌ناپذیر به‌سوی تأسیس دولت فلسطینی» است.

وزیر امور خارجهٔ ترکیه نیز از طرحی ترکی برای ایجاد یک ساختار امنیتی منطقه‌ای پرده برداشت؛ ساختاری که از پاکستان تا خلیج امتداد یافته و ترکیه، عربستان سعودی، مصر و شماری از کشورهای خلیج را در بر می‌گیرد و احتمال پیوستن ایران به آن در آینده نیز وجود دارد. وی همچنین اظهار داشت که رژیم یهودی در صورتی می‌تواند جایگاهی در این ائتلاف داشته باشد که تشکیل دولت فلسطینی در مرزهای سال ۱۹۶۷م را بپذیرد. او پیوستن ترکیه به توافق‌نامه‌های ابراهیم را نیز مشروط به توقف کشتار فلسطینیان و رفع محدودیت‌های اعمال‌شده بر دسترسی مردم غزه به غذا، سرپناه، دارو و آب دانست و تأکید کرد که ترکیه همچنان راه‌حل دو دولت را مبنای هرگونه حل‌وفصل می‌داند.

اما سایر حاکمان حتی یک کلمه نیز بر زبان نیاوردند؛ در حالی که برخی از آنان پیش از این این توافق‌نامه‌ها را امضا کرده‌اند؛ از جمله امارات متحده عربی، بحرین، مراکش، سودان و قزاقستان.

تمامی مواضع حاکمان سرزمین‌های اسلامی، مایهٔ ننگ و رسوایی است؛ چه آنان که شتاب‌زده آن را امضا کردند، چه آنان که برای امضا شرط گذاشتند، چه آنان که در پشت پرده آن را پذیرفتند و چه آنان که تاکنون امضا نکرده‌اند اما همچون مردگان خاموش مانده‌اند؛ زیرا حقیقت و جوهر این توافق‌نامه‌ها چیزی جز به‌رسمیت شناختن رژیم یهودی در سرزمین‌های اسلامی، اعطای مشروعیت به اشغال و غصب این سرزمین‌ها، عادی‌سازی روابط با آن و ترویج گفت‌وگوی ادعایی میان ادیان نیست.

یگانه راه‌حل شرعی برای قضیهٔ فلسطین، آزادسازی آن و برچیدن رژیم مسخ‌شدهٔ یهود از صفحهٔ وجود است. مسلمانان به هیچ راه‌حلی جز این رضایت نخواهند داد. حتی اگر همهٔ حاکمان این توافق‌نامه‌ها را امضا کنند و روابط خود را با رژیم یهودی عادی سازند، سرنوشت آنان نابودی خواهد بود؛ روزی که امت اسلامی علیه آنان قیام کند، آنان را همانند هستهٔ خرما به دور افکند، خلافت خویش را برپا سازد، به شریعت پروردگارش حکم نماید، سرزمین‌های اشغال‌شدهٔ مسلمانان را آزاد کند و اسلام را به‌عنوان پیام هدایت، نور و عدالت به تمامی بشریت برساند و ترامپ و امثال او را وادار سازد که برای دولت خلافت جزیه بپردازند.

اما در مورد گفت‌وگوی ادیان، مسلمانان در سراسر تاریخ دراز خویش پیشگام دعوت همهٔ مردم به گفت‌وگو بر اساس «کلمهٔ سواء و عدالت» بوده‌اند. الله سبحانه وتعالی می‌فرماید:

﴿قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْاْ إِلَى كَلَمَةٍ سَوَاء بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلاَّ نَعْبُدَ إِلاَّ اللّهَ وَلاَ نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً وَلاَ يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضاً أَرْبَاباً مِّن دُونِ اللّهِ﴾ [آل‌عمران: 64]

ترجمه: بگو: ای اهل کتاب! بیایید به سوی سخنی که میان ما و شما یکسان است؛ این‌که جز الله( سبحانه وتعالی) را نپرستیم، چیزی را شریک او نسازیم و برخی از ما برخی دیگر را به‌جای الله (سبحانه وتعالی) به خدایی نگیرد.

مسلمانان همواره درگیر مبارزهٔ فکری و مبارزهٔ سیاسی بوده‌اند و مردم را به دین حقی فرا می‌خوانده‌اند که الله سبحانه وتعالی آن را نازل فرموده است:

﴿هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ﴾ [التوبه: 33]

ترجمه: او کسی است که رسول خود را با هدایت و دین حق فرستاد تا آن را بر همهٔ آیین‌ها چیره گرداند؛ هرچند مشرکان ناخشنود باشند.

اما ابراهیم علیه السلام، از این توافق‌نامه‌هایی که به او نسبت می‌دهند کاملاً بیزار است. الله سبحانه وتعالی می‌فرماید:

﴿مَا كَانَ إِبْرَاهِيمُ يَهُودِيّاً وَلاَ نَصْرَانِيّاً وَلَكِن كَانَ حَنِيفاً مُّسْلِماً وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ﴾ [آل‌عمران: 67]

ترجمه: ابراهیم نه یهودی بود و نه نصرانی؛ بلکه حق‌گرا و مسلمان بود و هرگز از مشرکان نبود.

بنابراین تردیدی نیست که آنان در پی گمراه‌ساختن مردم‌اند و می‌کوشند با نسبت‌دادن این توافق‌نامه‌ها به ابراهیم علیه السلام، باطل را در لباس حق عرضه کنند؛ در حالی که او از چنین توافق‌هایی کاملاً بیزار است.

شایسته‌تر آن بود که این حاکمان، اگر در میان‌شان مردی خردمند وجود می‌داشت، جلو سخنان و اقدامات ترامپ را می‌گرفتند، اجازه نمی‌دادند او به نام آنان سخن بگوید و او را وادار می‌کردند دست خود را از سرزمین‌های اسلامی کوتاه کند؛ نه این‌که در تحقق رؤیای او برای ساختن خاورمیانهٔ جدید، که در آن رژیم مسخ‌شدهٔ یهود به بخشی عادی و طبیعی از منطقه تبدیل شود و امریکا از طریق آن بر ثروت‌ها، نفت، گاز، دریاها و آسمان‌های مسلمانان تسلط یابد، به‌صورت ذلیلانه دنباله‌رو او باشند.

تنها قدرتی که می‌تواند ترامپ را خاموش سازد و حدی بر غرور و خودبزرگ‌بینی او بگذارد، دولت خلافت راشده بر منهج نبوت است که به اذن الله سبحانه وتعالی به‌زودی برپا خواهد شد. بر مسلمانان است که در این زمینه تصمیم قاطع بگیرند، برای برکناری حاکمان خود شتاب کنند و یک خلیفهٔ واحد را بر خویش نصب نمایند تا آنان را بر اساس کتاب الله سبحانه وتعالی و سنت رسول الله صلی الله علیه وسلم رهبری کند.

اینک حزب‌التحریر، پیشگامی است که به اهل خود دروغ نمی‌گوید؛ پرچم‌دار دعوت به خلافت است. پس برای همکاری و نصرت آن بشتابید!

  دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب‌التحریر