(ترجمه)

رئیس‌جمهور مصر، سیسی، بر ضرورت تقویت منظومهٔ کار مشترک عربی و فعال‌سازی نقش اتحادیهٔ عرب تأکید کرد و آن را «چتر اساسی و چارچوب جامع برای دفاع از منافع دولت‌ها و ملت‌های عرب» خواند. این اظهارات روز یک‌شنبه در جریان دیدار وی با نبیل فهمی، نامزد منصب دبیرکلی اتحادیهٔ عرب، و احمد ابوالغیط، دبیرکل کنونی این اتحادیه، که دورهٔ مأموریتش در پایان ماه جاری به پایان می‌رسد، بیان شد. سیسی همچنان بر «دیدگاه مصر که بر ایفای نقش‌های سازنده برای تقویت راه‌حل‌های مسالمت‌آمیز بحران‌های منطقه تأکید دارد» پافشاری کرد.

حرص سیسی بر فعال‌سازی نقش اتحادیهٔ عرب و زنده نگهداشتن آن، در حقیقت از حرص پراکندگی او بر باقی‌ماندن امت در حالت ضعف و وابستگی به کافر استعمارگر سرچشمه می‌گیرد؛ زیرا اتحادیهٔ عرب بر اساس تجسم‌بخشیدن به تفرقه میان سرزمین‌های مسلمانان در منطقهٔ عربی بنا شده است، آن‌هم زیر عنوان احترام به استقلال دولت‌ها؛ یعنی احترام به این‌که هر دولت دارای مرز، پرچم و قانون اساسی جداگانه از دیگر دولت‌ها باشد. هرگونه تلاش برای تغییر این واقعیت، تعرض به حاکمیت دولت‌های وهمی شمرده شده و با منشور اتحادیهٔ عرب در تضاد قرار می‌گیرد!

این از لحاظ اندیشه و مفکوره‌ای است که غرب استعمارگر برای آن خواست؛ یعنی اتحادیهٔ عرب بدیلی باشد برای نظام وحدت و شکست‌ناپذیری که الله سبحانه وتعالی برای مسلمانان، عرب و عجم، خواسته است و آن نظام خلافت است. چنان‌که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:

«إِذَا بُويِعَ لِخَلِيفَتَيْنِ فَاقْتُلُوا الْآخَرَ مِنْهُمَا»

ترجمه: هرگاه برای دو خلیفه بیعت شد، دومی را بکشید.

و فرمودند:

«مَنْ أَتَاكُمْ وَأَمْرُكُمْ جَمِيعٌ عَلَى رَجُلٍ وَاحِدٍ يُرِيدُ أَنْ يَشُقَّ عَصَاكُمْ أَوْ يُفَرِّقَ جَمَاعَتَكُمْ فَاقْتُلُوهُ»

ترجمه: هرکس نزد شما آمد، در حالی‌که امر شما بر یک مرد واحد جمع است و خواست عصای شما را بشکند یا جماعت شما را پراکنده سازد، او را بکشید.

«إِنَّهُ سَتَكُونُ هَنَاتٌ وَهَنَاتٌ، فَمَنْ أَرَادَ أَنْ يُفَرِّقَ أَمْرَ هَذِهِ الْأُمَّةِ وَهِيَ جَمِيعٌ فَاضْرِبُوهُ بِالسَّيْفِ كَائِناً مَنْ كَانَ»

ترجمه: به‌زودی فتنه‌ها و حوادثی رخ خواهد داد؛ پس هرکس خواست امر این امت را (در حالی‌که وحدت دارد) پراکنده سازد، با شمشیر (گردن) او را بزنید، هرکه باشد.

احادیث دیگر که واجب می‌سازد امت در زیر سایهٔ یک خلیفه، یک پرچم و یک قانون اساسی، یعنی کتاب الله و سنت رسول الله صلی الله علیه وسلم وحدت داشته باشد.

اما از نگاه تاریخ، کارنامهٔ اتحادیهٔ عرب آکنده و سرشار از مواضع تفریط، سستی، خیانت و عقب‌نشینی است. این اتحادیه امت را در تاریک‌ترین شرایطش تنها گذاشت و فرزندان، زنان و پیرمردان آن را رها کرد تا کشته و آواره شوند؛ بی‌آن‌که کوچک‌ترین حرکت مؤثری انجام دهد؛ در فلسطین، سوریه، سودان، لیبیا، یمن، عراق و دیگر سرزمین‌ها؛ نه مسلمانی را یاری کرد و نه سرزمینی را نصرت داد؛ بلکه به بیانیه‌های محکومیت، ابراز تأسف و عبارات میان‌تهی بسنده کرد؛ عباراتی که نه دشمنی را عقب می‌زند و نه ظلمی را برمی‌دارد. در قضیهٔ جامع مسلمانان، یعنی فلسطین، این سرزمین همچنان در اشغال یهود قرار دارد، مسجدالأقصای آن زیر پای گله‌های آنان آلوده می‌شود، و غزهٔ آن زیر بمباران، مرگ و کوچ اجباری قرار دارد؛ اما این اتحادیه برای آنان هیچ حرکتی نمی‌کند. بلکه خود از پیش‌گامان پذیرش طرح خیانت و تفریطی بود که به نام «ابتکار صلح عربی» شناخته می‌شود؛ طرحی که برای یهود در سرزمین مبارک فلسطین تمکین و تثبیت ایجاد می‌کند.

بر امت واجب است که سازمان اتحادیهٔ عرب را در دره‌ای ژرف دفن کند، نه این‌که برای فعال‌سازی یا نوسازی آن تلاش نماید؛ زیرا این سازمان هیچ‌گاه چیزی جز خنجری در سینهٔ امت، ابزاری برای پراکندن آن و وسیله‌ای در دست آمریکا و غرب برای عبوردادن پروژه‌های‌شان و استمرار استعمارشان بر سرزمین‌های ما نبوده است!

همچنان بر امت واجب است که به جای این سازمان و به جای همهٔ رژیم‌های ضرار در سرزمین‌های مسلمانان، خلافت راشده بر منهج نبوت را اقامه کند؛ خلافتی که امت را وحدت می‌بخشد و آن را به سوی نصرت، تمکین و پیروزی رهبری می‌کند!

 دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب‌التحریر