2011 yılından bu yana Tunus’taki yönetim, “yardımlar, eğitim, terörle mücadele ve tecrübe paylaşımı” adı altında Tunus’a sızması için güvenlik ve askeri kurumların kapısını Amerika’ya ardına kadar açmıştır. Bunun sonucunda Amerikan fonları ve teçhizatları ülkeye akın etmiş, polis, jandarma ve orduya yönelik eğitim programları birbirini izlemiş, güvenlik ve askerî koordinasyon derinleşmeye başlamıştır. Hatta güvenlik ve askeri koordinasyon o kadar derinleşmiştir ki, güvenlik kurumlarımızın bir kısmının gelişimi neredeyse Amerikan uzmanlığına ve programlarına bağımlı hâle gelmiştir.

Bugün bu iş birliği, en yeni biçimiyle yeniden gündeme gelmiştir. Tunus ile ABD ortaklığında kurulan Güvenlik Bilimleri Polis Akademisini etkinleştirme çabaları çerçevesinde, Tunus Polis Eğitimi Genel Müdürlüğünden bir heyet bu hafta Michigan eyaletini ziyaret etmiştir. Bu süreç, ülkenin güvenliğini ve onun güvenlik ve askeri kurumlarını Amerikan gücüne ve nüfuzuna bağlama yolunda atılan adımların sadece bir halkasıdır.

Biz, Hizb-ut Tahrir / Tunus Vilayeti olarak, yeşil ülkemizdeki halkımıza şu hususları vurguluyoruz:

Bu eğitimler, yardımlar ve tecrübe paylaşımı artık Tunus ile Amerika arasında gelip geçici bir hadise veya sınırlı bir teknik iş birliği olmaktan çıkmıştır. Sürekli tekrarlanması ve kapsamının genişletilmesi neticesinde bu durum, Amerikan güvenlik ve askeri varlığıyla fiili bir normalleşmeye dönüşmüştür. Bu durum; 2019 yılında Enfidha’daki Polis Akademisi’ni modernize etme projesinin başlatılmasıyla, 2024 yılında Bizerte (Binzerte) şehrinde bir Amerikan askeri tesisinin kurulmasına izin verilmesiyle ve Tunus’un 2025 yılında kendi topraklarında ABD komutası (AFRICOM) altında düzenlenen en büyük askeri tatbikatlara ev sahipliği yapmasıyla zirveye ulaşmıştır.

Aslında Amerika’nın güvenlik ve askeri ortaklık adı altında sunduğu yol, tehlikeler ve tuzaklarla dolu bir yoldur. Onun güvenlik ortaklığı, gerçekte yabancı tahakküm ve istikrarsızlık tehdidinden başka bir şey değildir. O yüzden şu soruyu sormak gerekiyor: Amerika nerede güvenliği sağlamıştır?! Irak’ta mı? Afganistan’da mı? Yoksa Libya’da mı?! Amerika, Müslümanlara karşı dünyada katliamlar gerçekleştiren ve özellikle Gazze’de sömürgeci kini ve ihtiraslarıyla açlıklara yol açan sömürgeci bir devlettir. İkiyüzlülük üzerine kurulu siyaseti, Tunus’u ve bütün bölgeyi tehlikeli siyasi oyunların içine sürükleyebilir ve Kuzey Afrika’da istikrarsızlığa yol açabilir. İran’a yönelik saldırısının ardından Körfez’de ortaya çıkardığı tablo bunun en açık örneklerinden biridir.

Bütün bunlar, Amerikan yardımları ve eğitimlerinin Amerika’nın çıkarlarına hizmet ettiğini ve kaynaklarımız ile karar alma mekanizmalarımız üzerindeki nüfuzunu pekiştirdiğini ortaya koymaktadır. Ona boyun eğmek bizi tehlikeli bir uçuruma sürükleyecektir. O yüzden Amerika yapılan tüm iş birliği programlarını durdurmaktan, sinsi Batı’ya olan bağımlılık iplerini kesmekten, Allah’ın ipine sımsıkı sarılmaktan, O’nun şeriatına uymaktan ve Nübüvvet metodu üzere İkinci Raşidi Hilafet’in gölgesinde Allah’ın indirdiğiyle hükmetmekten başka kurtuluşumuz yoktur. Ancak bu sayede irademizi ve dünyadaki izzetimizi geri alabilir, ahirette de kurtuluşa erebiliriz. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

مَّا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَلَا الْمُشْرِكِينَ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْكُم مِّنْ خَيْرٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَاللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَن يَشَاءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ “(Ey müminler!) Ehl-i Kitaptan kâfirler ve putperestler de Rabbinizden size bir hayır indirilmesini istemezler. Halbuki Allah rahmetini dilediğine verir. Allah büyük lütuf sahibidir.” ^{[Bakara 105]}