İslam ülkelerindeki kurulu devletlerden yirmi ikisi, ortak bir bildiriyle Yahudi varlığı Dışişleri Bakanı Gideon Saar’ın 6 Ocak 2026’da Somaliland bölgesine yaptığı ziyareti kınadı. Bu ziyaret, Yahudi varlığının geçtiğimiz Aralık ayının sonlarında Somaliland devletini tanımasının ardından gerçekleşti. İslam İşbirliği Teşkilatı (İİT) ile Cezayir, Bangladeş, Komorlar, Cibuti, Mısır, Gambiya, Endonezya, İran, Ürdün, Libya, Kuveyt, Maldivler, Nijerya, Umman, Pakistan, Filistin Yönetimi, Katar, Suudi Arabistan, Somali, Sudan, Türkiye ve Yemen dışişleri bakanlarının imzasıyla yayınlanan bildiride; bu ziyaretin Federal Somali Devleti’nin egemenliğinin “açık bir ihlali” olduğu, istikrarlı uluslararası kuralları ve BM Şartı’nı baltaladığı vurgulanarak, ayrılıkçı projelerin teşvik edilmesinin kabul edilemez olduğunun altı çizildi.

Son yüz yılda yaşanan irili ufaklı tüm olaylar; sömürgeciliğin Hilafet Devleti’nin enkazı üzerinde kurduğu bu devletlerin yapabilecekleri azami şeyin bu olduğunu ispatladı, yoksa yapabileceklerinin en fazlası bu değildir. Zira isteseler çok daha fazlasını yapabilirlerdi. Çünkü kimilerinin Irak’a, Yemen’e ve Suriye’ye uçaklar ve ordular gönderdiğini, kimilerinin Şam’daki devrimi boğmak için yüz milyonlar harcadığını, kimilerinin Sudan’daki iç savaşı körüklediğini, kimilerinin de askerî ittifaklara katıldığını gördük. Ancak Batı Şeria veya Gazze’ye tek bir kurşun bile gönderdiklerine tanık olmadık! Bilakis, içlerinden bazılarının Gazze’deki soykırım sırasında Yahudi varlığına yardım ve lojistik destek sağladığına, bazılarının ise sadece şehitlerin, yaralıların ve evsiz kalanların sayısını tutmakla yetindiğine şahit olduk. Tüm bunlar, bu devletlerin fonksiyonel devletler olduğunu; görevlerinin İslam ümmetinin parçalanmışlığını korumak, İslam’ın yeniden iktidara dönüşünü – Nübüvvet metodu üzere Hilafet Devleti’ni – engellemek, Mübarek Toprakta Yahudi varlığını güçlendirmek ve onu korumak olduğunu açıkça ortaya koymaktadır.

Bu 22 devletin yayımladığı bildiride ayrılıkçı projelerin teşvikinin kabul edilemez olduğu ifade edilse de, aslında iktidar koltuklarını korumak uğruna İslam beldelerinin bölünmüşlüğünü perçinleyenlerin bizzat bu yöneticiler olduğu görülmektedir. Güney Sudan’ın ayrılmasını teşvik eden veya en azından buna sessiz kalan, bugün de Sudan’ın geri kalanının bölünmesini teşvik edenler yine bu yöneticilerdir. Bu durum onların aslında bir şeyler yapmaya muktedir olduklarını, isteseler ordularını harekete geçirebileceklerini göstermektedir. Ancak iradelerini Amerika ve Avrupa’daki efendilerinin iradesine ipotek ettikleri için şu aşamada bunu yapmaları mümkün görünmemektedir!

O halde Ümmet bu Ruveybidalara daha ne kadar sessiz kalacak?! Ümmetin orduları daha ne zamana kadar onları koruyacak ve onların ihanetlerine göz yumacak?! Bu orduların görevi, ümmeti helâke sürükleyen bu yöneticilerden yüz çevirmek, Allah’ın şeriatiyle hükmedecek tek bir Halifeye biat etmek, ordularımızı Yahudi varlığını ortadan kaldırmak için harekete geçirmek ve bütün insanlığı sömürgeciliğin zulmünden ve karanlığından çıkarıp İslam’ın aydınlığına ve adaletine ulaştırmak için İslam mesajını taşımak değil midir?!