Yahudi varlığının sözde savaş bakanı ile ulusal güvenlik bakanı, katliam eylemleri gerçekleştirmekle suçlanan esirlere yönelik idam yasasının uygulanmasına başlandığını duyurdu. Bu kararın, “işgal ordusunun Merkez Bölge Komutanı Avi Blot’un Batı Şeria’ya ilişkin özel askerî emirde yaptığı değişikliği imzalamasının ardından” yürürlüğe girdiği belirtildi. (Raya Network) Knesset’in yasayı onaylaması, Batı Şeria’da doğrudan sivil hukukun geçerli olmaması sebebiyle tek başına yeterli olmamış; bu nedenle askerî mahkemelerde uygulanmasını sağlayan yeni bir askerî düzenleme yapılmıştır.

Bu prosedürler, işgalci varlığın Filistinli esirleri idam etmek için çıkardığı kanunun fiilen pratiğe dökülmesi anlamına gelmektedir. Bu durum, son tehlike çanının çalınması demektir. Harekete geçmesi, yardıma koşması, kahramanlık sergilemesi için bugün esirler sesini bir kez daha ümmete karşı yükseltmektedir.

Esirlerin bu feryadı ve çığlığı, bütün Filistin yok edilse, halkı katledilip sürgün edilse bile umurunda olmayan ihanet dolu Oslo Anlaşması’na sımsıkı sarılan Filistin yönetimine yönelik değildir!

Onların bu çığlığı, mübarek toprağı gasp eden yapıyı kurulduğu günden bugüne destekleyen; hatta ve hatta o varlığa düşman olan ya da ona dokunmayı düşünen herkese karşı savaş açan rejimlere de yönelik değildir. Zira bu rejimler, sadece Allah’ın dinini kalplerinde, nefislerinde ve amellerinde taşıdıkları için Müslümanları kendi ülkelerinde idam eden, öldüren ve baskı altına alan rejimlerdir. Onların yöneticileri, iman edenlere düşmanlıkta Yahudilerle yarışmışlardır.

Bu çığlık; ne Birleşmiş Milletler’in, ne uluslararası toplumun, ne de bu varlığı icat eden, onun varlığına zemin hazırlayan, hala onu ayakta tutan ve Filistin halkını hedef alan her türlü zulüm ve katliam aracıyla onu destekleyen Batı ve Doğu güçlerinin kapılarının kendisine açılmasını bekleyen bir çığlık da değildir.

Aksine bu çığlık; Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in İsra mekânını ve çevresini mübarek, halis bir İslami toprak olarak gören; Filistin halkının kanı ile Bağdat, Kahire, Ankara, İslamabad, Mekke ve Medine ehlinin kanını bir (eş) sayan tek bir Ümmetin kulaklarına, hatta kalplerine atılan bir çığlıktır.

Bu çığlık; Beyt’ül Makdis’i, esirlerini ve halkını küfrün pençesinden kurtarmakta geciktiği için Allah’ın azabından ve gazabından korkan; onlarca yıllık ataletinin kefaretini ödemek ve Allah’ın tövbelerini kabul etmesini umarak canla başla çalışan bir Ümmetin kalbine atılan bir çığlıktır.

Bu çığlık; harekete geçme gücüne sahip olduğu hâlde hâlâ harekete geçmeyen orduların ve güç sahiplerinin hamiyetine seslenmektedir. Belki kardeşleri için darağaçlarının gerçekten kurulduğunu gördüklerinde damarlarındaki kan kaynar!

Bu öyle bir çığlıktır ki Allah’a isyan eden bir yöneticiye itaati kabul etmeyen, zorba yöneticilerin baskısından korkmayan, geçici dünya menfaatlerine bağlanmayı zül gören bir çığlıktır.

Bu çığlık, iman ve İslâm’ın çığlığıdır. Barışı bir, savaşı bir, kanı bir, esiri bir olan bir ümmetin çığlığıdır. Allah’ın Kitabı ve Rasûl SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in sünneti üzerinde birleşmesi; onları onlarca yıl boyunca zafer, yardım ve kurtuluş mücadelesinden alıkoyan tahtları yıkması gereken bir ümmetin çığlığıdır. Peki bu çığlık sahiplerine ulaşacak mı?

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ * وَاتَّقُوا فِتْنَةً لَا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ“Ey iman edenler! Size hayat verecek şeylere sizi çağırdığı zaman, Allah’ın ve Rasûlü’nün çağrısına uyun ve bilin ki Allah, kişi ile kalbi arasına girer. Yine bilin ki, O’nun huzurunda toplanacaksınız. Sadece içinizden zulmedenlere erişmekle kalmayacak olan bir azaptan sakının ve bilin ki Allah, azabı çetin olandır.” ^{[Enfal 24-25]}